Stoliczku Nakryj Się

Niegdyś, przed laty, żył sobie pewien ubogi krawiec, który miał trzech synów i kozę - jedyną żywicielkę rodziny. Wszyscy o nią bardzo dbali.

Kolejno, każdego dnia, chłopcy wyprowadzali kozę na pastwisko, wybierając najobfitsze w trawę łąki.

Nie dowierzając synom, krawiec szedł co wieczór sprawdzić, czy koza jest najedzona. Koza za każdym razem się skarżyła: "Pasłam się tylko przez chwilkę i jadłam suche badyle".

Rozgniewał się ojciec na lenistwo synów, wygnał ich z domu, a kozę postanowił paść sam.

Wyprowadził kozę na najpiękniejszą polanę w lesie, a wieczorem zasowolony wrócił do domu.

Chciał się upewnić czy koza jest na pewno syta, a ona znów odpowiedziała: "Pasłam się tylko przez chwilkę i jadłam suche badyle".

Rozgniewany krawiec wypędził przewrotną kozę i zrozumiał jaki był niesprawiedliwy dla swoich synów.

Najstarszy z synów poszedł na naukę do stolarza. Odchodząc po skończonej chlubnie nauce, dostał od majstra w prezencie czarodziejski stolik.

Wystarczyło powiedzieć: "Stoliczku nakryj się", a natychmiast zjawiały się na nim najsmaczniejsze potrawy.

Nocując w karczmie, chłopiec pochwialił się stoliczkiem karczmarzowi, a ten w nocy zabrał cudowny stoliczek, stawiając na jego miejsce stolik zwyczajny.

Kiedy chłopak wrócił do domu, zaprosił wszystkich krewnych i sąsiadów pragnąc ich zadziwić i ugościć. Ale mimo zaklęć, na stoliczku nic się nie pojawiało.

Chłopiec domyślał się, że został okradziony przez karczmarza, ale ojciec nie wierzył w czarodziejski stolik i martwił się, że syn mówi głupstwa..

Drugi syn poszedł na naukę do młynarza, kiedy odchodził, dostał w prezencie osła, który na specjalne zawołanie sypał dukatami.

Gdy zabrakło chłopcu pieniędzy, poszedł do stajni i zawołał: "Osiołku kładź się". Wtedy na rozłożoną chustkę osiołek nasypał mu tyle pieniędzy, aż chłopiec powiedział: "Dość".

Karczmarz podejżał skąd chłopak wziął tyle pieniędzy i w nocy zamienił złotodajnego osła na zwykłego.

Średni syn wrócił do domu, chciał obdarować krewnych i sąsiadów, ale zwyczajny osioł nie reagował na zaklęcia. Chłopak naraził się tylko na żarty i docinki.

Najmłodszy z braci po ukończonej nauce u tokarza otrzymał w darze "kijek-samobijek". Znając przygodę braci u nieuczciwego karczmarza, specjalnie zaszedł tam zanocować.

Na próżno karczmarz usiłował się dowiedzieć co chłopak ma w worku. Był przekonany, że to skarb wyjątkowy, na który warto się pokusić.

W nocy, gdy wydawało się, że chłopak zasnął, karczmarz zakradł się do pokoju chłopca i usiłował wyciągnąć worek z pod poduszki.

Chłopak udawał tylko, że śpi. Zaraz zawołał: "Bij go kiju samobiju!". Potem zarządał zwrotu skradzionego osła i stolika.

Chłopiec odzyskał i cudownego osiołka i stoliczek, który sam się nakrywał. Powędrował więc do domu.

Po radosnym Powitaniu, chłopiec opowiedział jak odzyskał skradziony stolik i osła.

Znów zaproszono gości na przyjęcie. Tym razem nikt sie nie śmiał. Goście najedli się do syta i zostali obdarowani pieniędzmi, których dostarczył złotodajny osiołek.

Wszystkim odtąd wiodło się wspaniale, ojciec wypoczywał, a synowie pracowali w wyuczonych zawodach.

KONIEC